Të ndryshme

Këto gjëra i gjeni më poshtë

Shko te: -URDHËR NDËRDIJËS

-Osho e plotson një Lutje

- Sethi flet për Demonet

- Qdo send regjistrohet në ndërdije

-Përkujtimi për Meditacion gjat ditës

- Duhet të mbani mend këtë (Osho):

-Tri lloj gjendje shpirtrore(Osho)

- Profeti Muhamed në shpellen e bjeshkës Hira (Osho)

-Disa të dhana interesante

- Takim me udhëheqësin e mbrendshem shpirtror tandin

- Mëshira e Meher Babës për ne

-Sherimi te sufit

-Osho për Univerzin

-Hypnozë- Duhani dhe largimi i shprehisë për pirje të tij

-OSHO për shiqimin e telivizorit

-   Tregim:I shejti sufist Pajaziti(Bayazid)

-Bayazidi  prej Bistunit 

- Adhuruesit i Idileve dhe Qabja- (Kaaba)

- Mbledhja e luleve(Osho)

-Fuqitë okulte

- Gjendja e Samadhit – Shëndritja

- Harrimi i vetvetes

Osho e plotson një Lutje

         -„I dashuri Zot, udhëhequm prej drites në drita më te larta,

         - Udhëhequm prej të Vërtetës në të Vërteta më të larta,

         - Udhëhequm prej pavdekshmërisë në pavdekshmërij më të larta,

         - Prej jetës në jetë më të larta,

         - Prej përsosmërisë në përsosmërij më të larta.

Sethi flet për Demonet

         „Demonet e qfar do lloji qofshin jan rezultat i bindjeve tuaja. Ata lindin prej bindjeve dhe ndjenjave të fajsisë „jonatyrore“. Mund ti personifikoni, deri edhe ti takoni në përvojat tuaja, por ata jan ende prodhim i kreativitetit të pamatshëm edhe pse jan të krijuara prej ndjenjave tua të fajsisë dhe të besuarit në to.“

Qdo send regjistrohet në ndërdije

         Nëse e keni tradhtuar gruan e juaj dhe keni shiquar në grua tjetër, nuk mundeni më me qen plotsisht me gruan e juaj. Kjo është e pa mundur, sepse e tëra është e regjistruar thellë në ndërdijen e vetë ku ju e dini që keni qenë jo i drejt, thell në ndërdije ju e dini se e keni tradhtuar gruen, thell në vetëdijen e juaj e dini se këte duhet ta mshifni, që këtë nuk guxoni ta shploni. Nëse diqka duhet ta mshifni dhe të heshtni para personit që e doni, ka me u lajmruar një distancë – sa ma e madhe që të jetë mësheftësija, aqë më e largët ka me qenë distanca. Nëse ka për së tepërmi mësheftësij, ju jeni plotsisht i mbyllur, nuk mund të lëshohuni më me atë grua, asë nuk mund të i lejoni që edhe ajo të lëshohet me ty sepse tensioni e juej bënë tension edhe në te, tensioni i saj ju bën edhe më të tensionuar dhe kështu vazhdon duke u formuar një rreth i zymt.

         Po, shenohen të gjitha në librat e juaja, në qenjen e juaj. Mbane mend, nuk ka libër që Zoti diqka shkruan. Kjo ka qenë mënyra e vjetër që të thuhet e njejta gjë. Qenja e juaj është libër. Çka do që ju jeni, çka do që bëni, pa ndërpre regjistrohet në qenjën tuaj. Askush këtë nuk e shkruan, sepse ky është fenomen natyror. Nëse keni gënjyer, regjistrohet se keni gënjyrë dhe tash duhet ta mbroni atë gënjeshtër, duhet të gënjeni gjithnjë e më shumë. Në veprim e sipër ju bëhuni gënjeshtar kronik. E vërteta ju bëhet e pa arritshme, sepse tash kishte me qenë rrezik me e than ndonjë të vërtetë.

Përkujtimi për Meditacion gjat ditës

         Njeriu jeton si robot. Gjithnjë diqka punon, kurse në realitet mungon. Han, hecë, ndëgjon – por mungon(nuk është i vetëdijshëm-mendja ai fantazon). Mendja i vrapon nëpër tërë botën: jasht uluni në tavolinë dhe hani bukë, kurse brenda jeni në Hanë, apo pa marrë parasysh dikund. Nuk duhet mu në Hanë të jeni, një gjë është e sigurtë – nuk jeni në tavolinë. Hani automatikisht, vetem përbini.

         Duhet pa tjetër ta ndërprejmë këtë automatikë, dhe ti ndalim veprimet. Për këtë duhet të jemi të vetëdijshëm. Kur të hecni mos vraponi simbas shprehisë së vjetër, ngadalsone hapin në atë mënyrë që aqë sa të bëhi të kujdesshëm, përndryshe prap do të filloni me vrapuar. Kjo është automatike…

         Bëni çdo send ngadal, qetas, në mënyrë grancioze ashtu çdo veprim le të bëhet meditim i thellë në vetëdije. Sikur të kishim  mundur që veprimet të i shëndrrojmë meditim dhe ti zgjatim prej mengjesit deri në mbramje…Në momentin kur zgjohi, mbajeni mend këtë: zgjohi dhe bëhi sa ma i zgjut (vetëdijshëm).

Në fillim keni me harruar: gjithnjë përkijtohuni. Ngadal keni me e mësuar trikin. Kur në jetën e përditshme bëhi të vetëdijshëm keni me e pasur atë qels. Ai është më i rëndësishme prej të gjithave. Nuk ka asgjë më të vlefshëm.

                                                                                         Osho

Duhet të mbani mend këtë (Osho):

Sa her që filloni të i përsëritni shprehit e vjetra, tërhiqi, bëhi i kujdesshëm dhe keni me e ndi ndryshimin. Nëse përsëri idhnohi – tërhiqi pak mbrapa, bini ftyres suaj, shkoni te kroni dhe lani syt me ujë të ftoft. Bëhi i kujdesshëm – bëhi bile pakë në kujdesij dhe kuptoni se përsëri po hyni në të njejtin model( apo gabim). Vetem kujdesshmërija e ndrron ate.

TRI   LLOJ   LËVIZJESH   SHPIRTRORE (Osho)

         E panjohura më e lart kulminante është ajo që njerzit religjioz e quajn zotin. Nën „ e panjohshma kulminante“ mendoi si vijon: çdo send që dini, ka me mbet e pa njohur, sido që të dini, ka me mbet e pa njohur – kjo është e panjohshme. Vazdoni duke ditur.

         Ekzistojn tri lloj lëvizjesh. Prej të njohshmes kah njohshmja, kjo është mendja. Prej të njohshmes kah e pa njohshmja, kjo është vetëdija. Dhe prej të panjohshmes kah e panjohshmja, kjo është mbidija. Atëher njeriu bëhet i shenjtë – atëherë njeriu bëhet vet zoti, kur te lëvizë prej të pa njohshmes në të panjohshmen.. Ateher plotsisht e ka hedhur mendjen. Atëherë nuk ka të kaluar, dhe kur nuk ekziston e kaluara, nuk ka asë ardhmërij. Ekziston vetem ky moment, në të drejt ky moment E tera kulmohet në këtu dhe tash. Në këtu dhe tash jeton tërsija, në vetë vetbukurinë dhe lakuriqsinë, në tërë tërsinë dhe shenjtërinë e vetë.

PROFETI  MUHAMET NË  SHPELLËN BJESHKËS  HIRA (Osho)

         Kur Muhamedi në shpellen e bjeshkës  Hira për të parën her e ka ndëgjuar keto fjalë: „Thuaj, rrëfe(tregoju) në emër të Zotit tand!“, ka qen si i zgjuar prej gjumit të thell. Ka shiquar rreth e rrotull vetes. Kush kët e foli? Askush nuk ka qenë. Jeta nuk është dikushi – jeta është e tëra kjo që është, tërsija. Dhe Muhamedi ka filluar të rrëfei (tregoi). Me siguri ai është dashur të vallzoi, të këndoi – në emër të Zotit të vet.

         Ato momente ka ekzistuar muzika. Ato momente ka ekzistuar vallja. Ato moment ka ekzistuar zemra, ka ekzistuar kënga. Ato momente ka ekzistuar festimi. Muhamedi është pranuar. Muhamedi është bashkuar me tërsinë, e tërsija është bashkuar me te – pika e ujit në oqean, oqeani në pikë të ujit.

         Kjo ka qenë bashkimi kulminant, naltësija më e lartë ku dikush mund të rritet dhe ngritet. Por kurë të tjerët kan filluar të përshkruajn (apo ti shkruajn fjalët që ka folur Muhamedi), kjo më nuk e ka pasur të njejtën bukuri, fjalët kanë qenë të ngrira. Kurani është libër, sikur se Vedat, Biblija dhe Upanishadet – në to jan fjalë me domethanje, por të vdekura. Në qoftë se ju nuk mund ta ndini atë moment në bjeshkët e Hirës, kur tërë tërsija ju thot: „Rrëfe(trego) në emër të Zotit tënd!“, nuk keni me muajtur me e kuptuar Kuranin. Mund ta përktheni, por ka me ju bërë barrë, nuk ka me ju dhanë jetë.

         Muslimanët nuk kan muajtur me i kuptuar sufit. Kurse Muhamedi nuk është asgjë tjetër për veqë sufi. As një tradicion nuk mundet me i kuptuar sufit, ata jan gjithmon rrebel, të larguar prej shoqërisë dhe shembuj të vërtetuar sepse gjithmonë me vehte e bartin revulucionin. Vin sikur fortunë dhe i dhridhin vet temelet e shoqërisë që ekziston, shoqërisë së vdekur, kulturat dhe civilizimet, univerzitetet, pushtetet, kishat – të gjithë janë të vdekuar. Por shumica e njerzve jan të vdekur. Dhe për këtë që shumica e njerzve jan të vdekur, dhe shoqria vdekur që është e vendosur atyre ju përgjigjet.

Disa të dhana interesante

Taumatologi=Wunderlehre (mësim i mrekullive).

Mësimi Okult i Judve thot se poli negativ quhet:“poli i Saturnit“, kurse poli pozitiv quhet: „Religjioni-Ares“.  Ares(është Marsi-(pozitiv), kurse Saturni (negativ).

Profesor Richter vërteton në mënyrë shkencore se esenca më e lart Njerzore që eprodhon Hipofiza e trurit të njeriut quhet „Calcium – Sulfit – Kappe“

Nëpërmesë të organit të trurit  Zu-hver të ashtuquajtur „Coranorium(Epiphysen) në medicinë të sodit nëpër tru shkojnë elektronet të relaksimit me intenzitet të lartë.

Përjetimi i Misteries është kthimi i shpirtit në një gjendje të maparshme(d.m.th. si ka qenë i pastër me dije të lart – mbidije).

Takim me udhëheqësin e mbrendshem shpirtror tandin

         Merre një fletore dhe laps, duhet me e marr një pozit meditative dhe te qet ku askush nuk të pengon, përqendroheni dhe e ngritni vetëdijen-të jeni plotsisht të vetëdijshëm. Dhe shum qart në mendje tënde e formulon pyetjen për të cilën dëshironi përgjigjen.  Tash përqendroheni në dëshirë që ta njifni të vërtetën në lidhje me pyetjen që e bët më parë, pa marr parasysh se çfar përgjigje merr  pastai e shkruani në fletore atë përgjigje. Lene pak larg vetes fletoren dhe lapsin aqë larg sa mund prap ta merrni ne dor për të vazhduar shkrimin. Pritni me durim që përgjigjja të vij deri  te ju. Pas një kohe që keni qendru në qetësij, keni me e filluar me e marr përgjigjen. Kjo përgjegje vjen në form të fotografisë apo si ndjenjë, apo koncept i përgjithshëm, fjal apo si aromë. Shkruajeni pëgjigjen pa marr parasysh se çfar përgjigje merr. Ndoshta ju duket irelevante apo pa lidhje ajo përgjigje, mirpo ju duhet të vazhdoni të shkruani.

Shkrimi me siguri ka me filluar me e orijentuar informacionet të cilat arrin me zëre të mbrendshme. Përqendroheni direkt në përgjigjen me fjalët të cilat vin deri te ju. Asgjë mos leni anash pa shkruar. Pasi që e keni përfunduar shenimet, leni anash ato shenime me përgjigje që i keni shkruar të marrura nga mbrendsia juaj së paku 4 orë, ma von kthehi dhe i lexoni ato që keni shkruar. Keni me e parë se është interesant. Për kët mbani gjithnjë shenime.

Mëshira e Meher Babës për ne

„Ata që dojnë, në qoftë se e qetësojnë mendjen e tyre para se te thellohen në gjumë, mendojn në mua edhe e paramendojnë ftyrën time në qetsinë e mendjës së vet edhe këtë e bëjnë me rregull, mjegulla e mosëdijës ka me u zhdukur dhe lumturija për të cilën flasë dhe për të cilën të gjithë lakmojnë ka me qenë e përjetuar“

                                                                      Avatar Meher Baba

Sherimi te sufit

Kur një sufi ka dashur me e sheruar ndonji sëmundje ai pregaditet duke e përsëritur dhikrin në emër të Zotit që don me than sherim. Me ket sufet ka për qëllim të mbledhin forcë të madhe mentale të lidhur për sherim.

Ate(dhikrin) e drejtojn kah caki i vemendjes së vet dhe në të njejtën kohë koncentrohet në rezultain e dëshiruar.

Osho për Univerzin

„Universi është i kujdesshëm për ju dhe ju ndihmon.  Kur jeni ju vetem në hulumtim për Zotin, edhe Zoti ju kërkon juve. Univerzi nuk është diçka i vdekur dhe pa mërzij. Nëse qani edhe Univerzit i shkojn lotët në sy. Nëse jeni i gëzueshem, univerzi shkrihet duke qeshur. Krejt ju çka përjetoni njiqind fish i ndodhë tërsisë. Në mesë jush dhe ekzistencës mardhanja është e thellë dhe e pa këputshme“.

                                                   Osho

Hypnozë- Duhani dhe largimi i shprehisë për pirje të tij

         Në Hypnozë duhet dhanë sygjerim se: „Gjat pirjës së duhanit apo cigareve po ndin gërditje“.

         Në raste të rënda ata që pin shumë gjatë cigare thuhet: „Veq si të mendon për duhan ke me ndi gërditje“. „Për çdo cigare që po e pin po ndin gërditje“. „Ti po heq dor prej pirjes së duhanit“ (disa her e përsërit) dhe kët 7 – 10 dit duhet në hipnozë këto fjal me ja püersërit dhe me e urdhruar me marrveshje të tij.

OSHO PËR SHIQIMIN E TELEVIZORIT

         Mirë është që perendin televizorin e quajn Kutij e marrë-budall; në të vërtet para televizorit rrin vetem budallët. Televizori nuk është aqë i marrë sikur se njerzit që qendrojn para tij. Dhe qendrojn gjithnjë.

         Qka ata shiqojn gjithnjë: Të njejtat vrasje, të njejtat dhunime dhe mundime, të njejtat tregime të vjetra, të njejtat trekëndshe, dy gra  e një mashkull apo dy mashqi e një femer. Sa budallakij është kjo. Njeriu prej fillimit e shkruan të njejtin tregim, dhe ekzistojn budall që këtë gjithnjë e shiqojn. I njejti tregim, e njejta përmbajtje, përpunimi i njejt, dhe atje nuk ka asgjë të re.

         Shum më interesant është me e shiquar mendjen tande personale sepse ajo është shumë më shum e qmendur dhe shumë e më shum inventive. Në qoftë se gjithnjë ate e vëreni, keni me u befasuar. Keni me gjetur shumë e më shumë pozicione për bërjen e dashurisë se sa që shumë psikolog së bashku që deri më tash e kan zbuluar…Mendja është ashtu intersesant ! Keni me qen dhunues, keni me qen vrasës dhe vetëvrasës dhe gjithqka ka me ndodhur – vetem ju gjithnji shiqoni ate. Çudij është që edhe per ket nuk duhet të paguani !

         Pastaj e tërë sqena fillon të zhduket. Deri sa të bëhu që të jeni zgjut  ajo fillon me u zhdukur deri sa të bëhi të vetëdijshëm ajo e humb pushtetin mbu ju. Një dit ka me ndodhur mrekullija më madhe në jetë : mendja thjesht ka me u zhdukur, jet vetem një zbratësij e shkret dhe më nuk ka asgjë për të vërejtur. Jeni të lanur në vetminë apsolute – ky është meditimi – dhe prej kësaj vetmije lulzojn me qindra lule të mirsisë, bukurisë, të  te vërtetës dhe hyjnorës.

                                                                  Osho

I shejti sufist Pajaziti(Bayazid)

Tregim:

I shejti Pajazit gjithnjë ka folur: „Zoti e din krejt çka duhet dhe per ket kurr nuk lutem – kjo është budallaki. Çka ti them? Ai ate veq e din. Kurse budallaki është të flasish diqka qka Ai din. Nëse tentoi të gjej diqka qka Ai nuk din edhe kjo është budallaki. Si mund të gjeni diqka të till? Dhe për këtë dhe kurr nuk mundohem. Qdo send qka kam nevoj, Ai kët gjithmonë ma jep“

Bayazidi  prej Bistunit 

         Një sufi hulumtues i cili më vonë është bërë mësues i lart shpirtrorë, Bayazidi prej Bistunisë, gjithashtu ka shkuar në hagjllëk (haj). Rastësisht është takuar në një mësues – rastësisht prej anës së tij. Nga ana e mësuesit kjo nuk ka qenë rastësisht. Mësuesi e ka pritur Bayazitin, por ky për këtë nuk ka qenë i vetëdijshëm. Ka ndejt vetem një natë te mësuesi, dhe ai mësuesi ka qendruar nën një dru.

         Në mëngjes ka dalur dielli, ka qem për mrekullij freskët, bilbylat kan kënduar, njerzit të cilët shkonin në hagjillak kishin filluar me lëvizur. Dhe Bayaziti ishte i pregaditur për lëvizje. Mësuesi e ka thirrur afer vetit dhe i ka thanë: „Më shiqo në sy.“ Bayaziti ka shiquar në ata sy – mbrenda tij është hapur diqka pa kufij, ka qenë i bartur në një dimenzion tjetër. Kur është kthyrë, mësuesi ka qeshur dhe ka thanë: „Tash mund ta bësh hagjillakun rreth meje dhe kthehu në shtëpi. Ke ardhur në Qabe(Kaabe). Nuk ka tjetër Qabe(Kaabe). Harroje gurin e zi.“ Dhe Bayaziti e ka kuptuar. Është sjellur rreth mësuesit njashtu si njerzit e bëjnë rreth gurit në Qabe(Kaabe), ia puthë mësuesit kambët dhe është kthyrë në shpi.

         Dhe kur njerzit fshatar jan mbledhur rreth tina dhe e kan pyetur: „A ke qen në Qabe(Kaabe)?“, ai është përgjegjur: „Po, kam qenë në Qaben(Kaaben) e vërtetë. E kam parë ate të pa kufishmen të pa spjegueshmen.“

                                                                 Osho

ADHURUESIT E IDOLËVE DHE QABJA - (KAABA)

         Deri edhe muslimanët të cilët kanë qenë kundra çdo adhurimi të idoleve(adhurim i zotnave prej gurit si statu apo objekteve të ndryshme -  përkthyesi), i kan formuar adhurimin e idolëve personale. Si po duket  mendja e njeriut nuk mundet të i klargohet provokimit apo thirrjes. Tash Qabja(Kaaba)me gurin e zi është bërë idol. Njerzit shkojn në Qabe(Kaaba) në hagj (haj) hagjillëk. Njerzit e mjerë tërë jetën mbledhin  pare që të shkojnë vetëm një herë që ta puthin gurin e zi. E çka është kjo pra? Kjo është idoletrerij (adhurim i idoleve).

MBLEDHJA  E  LULAVE  (Osho)

         Kurr nuk lejon Osho me i shkurtu lulet nëse kjo nuk është e nevojshme për ndërprerjen e rritjes së tyre. Ai menjiher fillon me e nderpre biseden me shok në kopsht nëse ata fillojn me e shkul barin deri qendrojn ulur me Te. Osho është kundra mbledhjes së lulave.

         Njëher e kam ndegjuar(Ma dham Jyoti) duke than: „Duani fëmijët tuaj – mos ua shkurtoni kokat. Nëse me të vërtet i doni lulet, kurr nuk do ti mbytni. I mbytni duke i mbledhur ato – kjo është një lloj dhunimi ndaj lulave. Kënaqu me bukurin e tyre në largësi, por mos  tento që ti posedoni.“

FUQITË   OKULTE

         Në emër të religjionit ashtu shumë njerëz e mshefin politiken e vet të lindur. Ata kërkojnë fuqij të kundalinit, apo kërkojnë si të levitojnë – këta janë njerz budall dhe të qmendur. Ato fuqij nuk ua transferojn jetën. Edhe nëse filloni të fluturoni nëpër qiell, asgjë nuk ka me u ndërruar te ju. Ashtu shumë shpez fluturojnë nëpër qiell asë nuk jan të shenjtë asë njerëz të rrugës shpirtrore. Edhe nëse filloni të jetoni në oqeanet më të thella, nuk keni me qenë shpirtrorë. Shumë qenje më veq jetoin si peshqi. As ata nuk jan shpirtrorë. Edhe me qen me energji shumë të madhe, nuk keni me qenë shpirtrorë. Të qenët shpirtrorë nuk ka kurfar lidhje me fuqij. Edhe nëse arrini fuqij magjike, fuqij mbinatyrore dhe filloni të silleni si qudijbërës, kjo nuk ka me ju sjellur deri te rrugja e zhvillimit te lart shpirtrorë. Kjo është budallakij e pastër. Kjo është si tregues apsolut që mbrpa kësaj të tëres qendron mendja e budallakavt.

                                                                                       Osho

Gjendja e Samadhit - Shëndritja

Gjendja e Samadhit arrihet kur Deshmitari jet vet, kur nuk deshmon asgjë. Kjo është përjetim i vërtetë shpirtror, nëse më lejoni që këtë ta quaj përjetim. Kjo në realitet edhe nuk është përjetim, sepse për përjetim ju duhet tri gjëra: ai i cili diqka përjeton, ai i cili veq ka përjetim, dhe vetë përjetimi. Por nuk i ka ato tri gjëra. Ekziston vetem një dëshmitar i cili dëshmon asgjën e plotë, zbraztësinë. Ky është përjetim i vërtetë. Përjetim i vërtetë është kur asgjë nuk përjetoni. E kur ta arritni këtë jo – përjetim, vetem atëherë mundeni ta kaonsideroni se jeni i shëndrritur. Në të kundërtetn përjetimi ka me ardhur dhe ka me shku, kjo ka me qenë rrjedhë e shkelimit të mendjes, mbeturin e gjumit apo ëndrres.

                                                                                                  Osho

HARRIMI I VETVEHTËS

Gjithmonë kur dojmë me e harruar veten ne menjiher kapemi për alkool, me ndonjë mjet dehës apo drogë. Të dehurit është njejt harrim, por tër religjioni merret me vetë përkujtim. Në realitet mu për ktë të gjitha religjionet kërkojn që të jesh i kthjellt zgjut. Kjo nuk don me than që ka diqka të keqe në alkool – nëse nuk punoni në vete, kjo është plotsisht në rregull.

Por, nëse jeni nxënës, atëher të jeshë i dehur nuk ka gjë më të keqe në botë, sepse rruga e zhvillimit shpirtror nuk është asgjë tjetër vetëm përkujtim i vetvetes, të jesh zgjut ktu dhe tash, kurse alkoolizmi është gjëja plotsisht e kundërt e rrugës për zgjim pra harrim(i vetvetes- gjum edhe më i thellë).

Kthehu te: Ballina